Ronaldo – ewangelie apokryficzne.

Epicentrum wstrząsów

Trzęsienie ziemi to zazwyczaj wydarzenie tragiczne i straszne. W zeszłym roku największe piłkarskie trzęsienie ziemi zostało spowodowane przez upadek katalońskiego hegemona. Kiedy piłka zatrzepotała beztrosko w siatce bramki Dumy Katalonii na kilka minut przed końcem spotkania rewanżowego z Chelsea, cała Europa zamarła w bezruchu. Oto na oczach milionów kolos się zachybotał i runął z łoskotem. Trzęsienie ziemi wywołane odpadnięciem Barcelony z Ligi Mistrzów oraz oddaniem w lidze hiszpańskiej pierwszeństwa Realowi, zwiastowało według wielu piłkarskich ekspertów koniec pewnego cyklu – cyklu całkowitej dominacji tiki-taki nad przeciwnikiem. Formuła miała się wyczerpać. Pojękiwania obezwładnionego giganta przez długi czas odbijały się echem w dziennikarskich dociekaniach i spekulacjach po ostatniej kolejce.

Królewski roller-coaster.

Gdyby jakiś zblazowany, znudzony inwestor, rosyjski oligarcha, czy inny szejk katarski wydumał sobie nietuzinkową inwestycję i pobłażając swojej fanaberii zapragnął wybudować wesołe miasteczko, w którejś z europejskich stolic, z całą pewnością powinien zapomnieć o wielkich karuzelach i roller-coasterach w Madrycie. Madrytczycy, którzy mają karnet na Santiago Bernabéu  nie potrzebują więcej wrażeń. Zapotrzebowanie na adrenalinę i wszystkie emocje rodem z parku rozrywki zdołał już w całości zapewnić trener stołecznego klubu Jose Mourinho wraz z watahą swoich podopiecznych.

Different languages, one goal.

Pięć lat temu, w 2008 roku UEFA wraz z Komisją Europejską zdecydowały się na kolejny krok w walce z rasizmem na boiskach i poza nim. Wykorzystując kapitał rzędu dwustu pięćdziesięciu tysięcy euro, organizacje zleciły nagranie klipa reklamowego, któremu przyświeca hasło: „Different languages, one goal– NO TO RACISM”. Na oficjalnej konferencji rzecznik prasowy UEFA przyznał, że nie należy podchodzić do zagadnienia w naiwny sposób – spot reklamowy nie rozwiąże problemu rasizmu w przeciągu jednej nocy, jednak dajemy przykład i nadajemy ton całej kampanii. Trzydziestosekundowy film jest wyświetlany najczęściej przed, w przerwie i po piłkarskich transmisjach. Na ekranie widać kibiców różnej narodowości i etnicznego pochodzenia emocjonujących się meczem. Wszystkimi targają takie same emocje niezależnie od koloru skóry, płci i trykotu piłkarskiego. Wszystkim przyświeca jeden gol.